Ik kan jullie verzekeren, het kost me moeite nog aan Leeds te denken. Nee, niet omdat Leeds niet leuk was, Leeds was fantastisch, maar omdat er nu alweer zo’n geweldig ander avontuur op het programma staat. Vrijdag (overmorgen!) vlieg ik naar… Nee, laat ik dat nog even geheim houden. Eerst Leeds!
Want er was nog best wat meer te doen dan alleen shoppen en zuipen. Vrijdagmiddag had ik een afspraak met de hoofdredacteur van Leeds Magazine, zeg maar de 030 van Leeds. Leuke man, gezellig gesprek en die had een paar leuke tips. Te veel om allemaal te doen helaas, maar hij wist Leeds ook goed te duiden voor me. Aan zo’n beetje iedereen die ik tegenkwam vroeg ik welke trefwoorden volgens hen bij Leeds hoorden en ik merkte dat ik daardoor een goed beeld van de stad kreeg. Vooral van de hoofdredacteur dus, hij is acht jaar geleden naar Leeds verhuisd en bekijkt het dus nog steeds van een afstandje. Ik kwam ‘m bij toeval vooraf via CouchSurfing tegen, maar deze strategie om met een stad kennis te maken ga ik vaker toepassen!
Pfoe, bovenstaand is niet samenhangend geschreven. Maar dat is dan ook omdat ik helemaal hyper ben, omdat ik overmorgen al in het warme… Nee, ik verklap het nog steeds niet.
Cultuur dus! Vooral het City Museum is een absolute topper. Stadsmusea zijn niet altijd de meest boeiende musea, omdat ze braaf beginnen in de oertijd en die is nu eenmaal overal hetzelfde. Ook in Leeds deden ze dat, maar hoera hoera, hier mocht je overal aanzitten! Het allermooist waren de Victoriaanse pruiken om te proberen. Ik ben in de verleiding geweest, maar het toch maar aan de aanwezige kinderen overgelaten.
Zaterdagavond moest ik in mijn eentje dineren, wat een beetje een tegenvaller was. Er was een restaurant aan de andere kant van het centrum geboekt, waar ik eerst over foeterde (ja, zo verwend ben ik al) maar achteraf was het juist goed. Ik weet niet of ik anders ook langs de rivier was gelopen, terwijl dat een leuke wandeltocht was. De rivier is niet heel erg indrukwekkend, maar het heeft wel net dat beetje extra sfeer. En langs een rivier wandelen is eigenlijk altijd goed natuurlijk. Nog een paar kanaalboten gezien, lekker Engels.
Ok. Zal ik het dan nu verklappen? Vrijdag vlieg ik voor vijf dagen naar Sharm al Sheik! Ik had al heel enthousiast ja gezegd, toen de redacteur aan de andere kant even op de rem trapte. ,,Luister nou even eerst, of je het wel echt leuk vindt!” Oja. Want schrijven over de Seychellen heeft me vooral hoofdpijn gekost, ik was toch nog niet ervaren genoeg om te schrijven over plekken waar ik niet uit mezelf naartoe zou gaan. Zoals een tropisch eiland. Of een Egyptische badplaats. Dus inderdaad, ik kalmeerde even en vroeg eerst eens naar het programma. En…
Dat is geweldig! Helemaal mijn ding, de Sinaïwoestijn in, wandeltochten maken, historische plekken bekijken, de cultuur ECHT meemaken… Ik zie het helemaal zitten! En misschien is het ook wel goed dat het Seychellenverhaal zo’n hoofdpijnklus was, want ik heb er veel van geleerd. Note to self: niet te veel alleen maar observeren, maar met mensen praten. En vooral ook hun naam vragen! Denken als een toerist, maar vooral ook als een journalist.
Tjonge.
Ik had echt niet verwacht dat het allemaal zo snel zou gaan. Genieten!
Gearchiveerd onder: Persreizen
wat ben jij toch een bofferd, zeg, lekker naar de warmte. schrijf maar leuke dingen, want daar wil ik ook nog wel eens naar toe.